Druga brama do kraju – lekcja z Queenstown

Dlaczego nigdy nie męczy mnie zwracanie uwagi na to, że w 1995 roku Nowa Zelandia otworzyła drugą bramę do swojego kraju, i porównywanie tego z rozwojem, który powinniśmy realizować na lotnisku w Akureyri i w samym Akureyri? Otóż Queenstown, podobnie jak Akureyri, jest otoczone górami, co sprawia, że podejście do lądowania jest porównywalne.

Ale to musi być decyzja polityczna i polityka regionalna – twierdzę, że jest to jedno z najbardziej opłacalnych przedsięwzięć gospodarczych, jakie można dziś podjąć w Islandii. Wszelkie rozmowy o tym, że Islandia jest „zarezerwowana” i nie możemy przyjąć większej liczby turystów, nie dotyczą tutaj północno-wschodniej Islandii. Tu jest sporo miejsca, by rozwijać się przez cały rok, a interesariusze z innych części kraju nie powinni móc blokować budowy prawdziwego międzynarodowego lotniska tutaj, a tym samym prawdziwej drugiej bramy do kraju.

Budowa

Queenstown w Nowej Zelandii przekształciło się z małego górskiego i narciarskiego miasteczka – jakim dziś jest Akureyri – w międzynarodowe centrum turystyki po uruchomieniu regularnych lotów międzynarodowych w 1995 roku. Turystyka rosła szybko, czyniąc region jednym z najbardziej znanych całorocznych kierunków Nowej Zelandii. Liczba ludności w regionie ponad trzykrotnie się zwiększyła od 1996 do 2023 roku, po prostu dzięki decyzji o otwarciu drugiej bramy do kraju i ciągłej pracy nad poprawą podejścia do lądowania i rozbudową lotniska.

Rozwój

Rozwój miejsca turystycznego zaczął się w 1995 roku, gdy uruchomiono pierwsze regularne międzynarodowe połączenie (Sydney – Queenstown). To radykalnie zmieniło dostęp do regionu i zapoczątkowało duży rozwój bazy noclegowej i rozrywkowej. Duży nacisk położono na sporty zimowe, a ośrodki narciarskie były nadal rozwijane, dzięki czemu Queenstown stało się „zimową stolicą” Nowej Zelandii. W latach 1995–2000 liczba połączeń lotniczych rosła, głównie z Australii.

W latach 2000–2010 miejsce to rozwinięto w kierunek całoroczny, nie już tylko jako atrakcję zimową. Skupiono się na budowie hoteli, restauracji i atrakcji turystycznych typu „adventure”. W latach 2010–2019 liczba gości przechodzących przez lotnisko każdego roku znacznie rosła i osiągnęła 2,3 miliona pasażerów w 2019 roku. Do sektora hotelowego weszli wielcy międzynarodowi inwestorzy, lotnisko w Queenstown zostało rozbudowane, a turystyka stała się zdecydowanie największą gałęzią gospodarki regionu.

W latach 2020–2021 COVID-19 doprowadził do całkowitego załamania ruchu turystycznego, jak w pozostałych częściach świata. Mimo to liczba mieszkańców regionu nadal rosła.

W ostatnich latach, od 2022 do 2025, nastąpiła bardzo szybka odbudowa turystyki po COVID-19 i liczba gości znów zbliżyła się do wcześniejszego szczytu, przekraczając 2,5 miliona podróżnych przechodzących przez lotnisko rocznie.

Rozwój ludności (Queenstown – Lakes District)

• 1996: ~15 000 mieszkańców
• 2006: ~22 000 mieszkańców
• 2013: ~29 000 mieszkańców
• 2018: ~39 000 mieszkańców
• 2023: ~52 000 mieszkańców

Akureyri ma wszelkie warunki, by w ciągu najbliższych 30 lat rozwijać się tak jak Queenstown – stać się 50-tysięcznym miastem z codziennymi lotami międzynarodowymi i znacznie rozbudowaną turystyką oraz rozrywką przez cały rok. Wystarczy, że zdecydujemy, iż tego właśnie chcemy, by zwiększyć szanse zatrudnienia i dobrobyt w naszym regionie – a okazja z pewnością istnieje.

Þórhallur Jónsson zajmuje 1. miejsce na liście Akureyrarlistinn